çocuk olma sanatı

Bazen çocuk olmayı özlüyorum. Çocuk olmaya dair küçük şeyleri. Düştüğümde kanayan dizime rağmen bir şey olmadı demeyi, oyunuma devam etmeyi. Çamura üstümü kirletecek gözüyle bakmamayı, sokağa çıkarken ne giydiğimi umursamamayı özlüyorum. Üstüm kirlendiğinde silmeye, dünyanın sonu gelmiş gibi muamele etmektense yine oyunuma devam etmeyi özlüyorum. Uyuz`u Sidikli ile kandırıp etek giydirip, başını bağlayıp makyaj yapmalarımızı özlüyorum. Sidikli`nin bebeklerini Uyuz`la saklayıp onu ağlatmayı özlüyorum. Babamın pazar kahvaltılarından sonra ağırlık çöktü bahanesiyle uyumalarını özlüyorum. Adam yaşlandıkça uyumaz yerinde durmaz oldu. Sonra babam ne zaman yere eğilse sırtına atlayıp adama at muamelesi yapmayı kardeşlerimle banyo sırası için kavga etmeyi özlüyorum. Cebimizde kalan son paraları birleştirip dondurma parası çıkartmaya çalıştığımız, paranın bizim için tek anlamının daha fazla çikolata ve dondurma olduğu günleri özlüyorum. Evin içinde top oynamayı hatta kırılan cam çerçeve yüzünden annemden azar işitmeyi özlüyorum. Sidikli ile annemin dolabını talan etmeyi özlüyorum. Kek hamuru için Uyuzla kavga etmeyi özlüyorum delice. Annemin teybine istediğim kaseti koymak için kardeşlerimle kavga etmeyi özlüyorum. Sidikli ile aynı giysileri giymeyi, insanları ikiziz biz diye kandırmayı özlüyorum. Annemin uzun saçlarını, her karda bize kardan adam yapmasını özlüyorum. Şaka gibi ama elektriğin kesildiği, cep telefonlarının olmadığı, mum ışığında gülüp portakal yediğimiz günleri özlüyorum. Daha dünmüş gibi bunları hatırlarken hissettiğim duyguları seviyorum. Dünyanın en güzel şeyiymiş çocuk olmak. Keşke an an kaydetip izleme şansımız olsaymış.

açık mesaj ver

Şahsi fikrimi soracak olursanız dönem koca değil kaynana seçme vakti. Altın kurala çok uygun davranmasam da hayat bu B planı her zaman şart. Eğer kaynanadan önce adamı seçtiyseniz kaynanayı düğünüzde ilk defa görün. Akraba olaylarına girmeyin hiçbir şekilde. Şu ana kadar çizgimi hiç bozmadım. Ailesi ile tanıştırma girişimlerini bir şekilde atlattım. Midemimi üşütmedim, babam çıkmama izin vermiyor mu demedim hatta bir keresinde acildeyim hastayım deyip sonra ondan önce hastaneye varmaya bile çalıştım. Sanırım ondan olsa gerek Joker`de anne babası ve abla dediği kuzeniyle tanışma fikrinden bahsetmez oldu. Ancak tek dişi kalmış kıskançlığım Kakalak Joker`in abla dediği kuzenle hala tanışmadığıma laf atıp istenmeyen layık olmayan kız muamelesi yapınca bana tutturdum tanıştır bizi diye. Bizimki bir heyecanlı sanırsınız Kanada Başkanı ile tanıştıracak beni. Bana üstüne düzgün bir şeyler giyseydin dedi it. İşsiz güçsüz ortalıkta dolaşıyor olabilirim ama gün içinde işlerim vardı eve uğrayıp tipi düzeltemedim. Hem ne var yani kot thsirt iste mis gibi. İnsan içinde dolaşmışım bütün gün onunla ben. Kraliçe Elizabeth`e takdim edileceğim sanki diye düşünürken kızı görünce Elizabeth daha sevimli gözüme. Baştan aşağı hatun klas. Ülkede kast sistemi olsa ben ancak nefes alırım. Eh böyle olunca da benim özgüven kuyruğu kopmuş kedi gibi köşeye çekildi. Zaten kızın ağzında yaydığı kelimelerle sohbete de odaklanamadım. Bir ara ben üniverstede bile derslere kot thirtle gitmedim. Bizim zamanımızda kürkle gezerdik dedik. Herhalde onun zamanında orta asyadan henüz göçmemiştik. Sen bir daha giy o kürkleri de Peta kırmızıya boyasın seni. Pis vahşi. Kızın gözünde işsiz güçsüz, vasat kılıklı hatta Joker`in paralarını yiyen bir imaj oluşturdum resmen. Bir süre sonra beni görmezden gelmeye bile başladı tilki katili. Sevgilisi durumu anlamış olsa gerek benimle sohbet etti de akşamın sonu geldi. En son ayrılırken Bayan Kürk zeki kızsın dedi ama iltifat mı etti, hakaret mi anlayamadığıma göre o kadarda zeki değilim.

elbise giymiş erkek endamı

Stajda bir proje üzerinde çalışıyorum. Lan stajyer olarak aldılar, başımdaki sorumluyu işten anlamıyor diye sepetleyip her şeyi üzerime yıktılar. Lan bir de adama bir sürü paraya yaptıracakları işi bana bedava yaptırıyorlar. Bu yüzden bir sahiplenmem mevcut benim diyorum. Eski Bey`i benimle son mülakatımı yaparken, dekanın adını ve lisedeki okulumun adının nerden geldiği gibi sorduğunda garip bir adam olduğunu anlamıştım zaten. Ya da beni okula adını veren şahsı tanımadığımda yeni neslin merak duygusu yok diye azarladığında. Algıda seçicilik diye bir şey var haberdar değil tabi. Ama şu son toplantıda iş görüşmesinde işle alakalı hiçbir şey sormamak yerine garip sorular sormamasını anladım. Adam göründüğü gibi otantik bir kafa değil. Beyin yürüyerek geliyor. Sinirlendim evet. Adam yardımcısına arttırdı beni. Yarın toplantıya girsin, üstü başı düzgün olsun, serseri gibi dolaşmasın ortalıkta demiş. Uyuz ya. Köşe başı tutacağım bu saatten sonra. İçimden küfrettim de ne oldu. Söyleyeyim emir demiri keser dedik gittik. Elbisede sağ olsun yürüdükçe toplandı. Bünye alışkın değil tabi. Elbise giymiş erkek endamıyla dolaştım ortalıkta. Metrobüsle eve dönerken yolun ortasında bozuldu. İndik yürüdük. Millet sinirlenirken ben çok pis kahkaha attım. Ama cidden komik değil mi? Hem geçen hafta karda 15 km yürümüş inşalar var. Hala dırdır yapıyor bu millet. Hava güzel, ya metrobüs çarparsa adrenalini... daha ne olsun. Annemler Bursa`ya gitti bu arada. Bizim salak bir arsa vardı Beşevler mi ne bir şey diyorlardı yerine. Getirisi sadece arsa ve çöp vergisi olan cinsten. Bir projenin ortasında kalmış. Adamlar babamı bulup ikna etmeye çalışmışlardı baya bir. Ama adam katırdan beterdir. Sonunda öyle bir anlaşma yaptı ki adamlar mutfak dolabını bile babama seçtirtmek zorunda kaldı. Onu geçin babama göre kat planını farklı çizmek zorunda kaldı mimar. Şirket bu kadar para yatırmasa çoktan çekip gider babamla uğraşmazdı. Karadenizli değil Kayserili olmalıymış babam. Ne diyordum unuttum. Heh annem elli kez aradı kapı kilitle, yok eve geç gitme, yok yemek yaptım, yok aman doğalgaz kaçağı olur bişey ısıtırken dikkat et dikkat et. Yarım saatte bir aradı delirdim. Sanki ilk defa yalnız kalıyorum. Gerçi yarın NilKuşu ile Sarı Kız gelecek. Sabah gidip birkaç yüz maskesi alayım bari.