Neşemi kaybedince yeni yıl yazısı bile kasvet doldu. İçim
kararınca tüm o karanlığı üzerinize salmak istemedim. Noel Baba ile de zaten
aram çok iyi değil. O yüzden kendime küçük istekler koydum hep. Bu yıl ki
hedefim biten keçeli kalemlerim yerine bir paket almaktı ki aldım. Bu yıl hayallerimi
gerçekleştirmek istiyorum. Çalışmayı seviyorum ama ben gezmeyi de seviyorum.
Kendimi bu yıl alanımda daha iyi olmak istiyorken kendime iki adet uçak bileti
aldım. İki günde bir şehir az çok biter felsefesi ile hareket ettim. Hayat
fazlasıyla kısayken kendimi, hayallerimi ertelemeyi bırakıyorum İşmiş güçmüş
yaktım gemileri hak ediyorum bu performansa. Kendime bir seyahat bloğu açmaya
karar verdim. Gittiğim hoşlandığım yerleri yazmak istiyorum. Bu yaz işaret dili
kesinlikle öğreneceğim kafaya koydum. Yaz içinde Sidikli ile bir yurt dışı
planımız var ama hedef Avrupa değil Asya. Pastacılık kursu gibi bir şeyler
düşünüyorum. Ve en önemli kararın buraya yazmadığım için fark edilmeyen bu ölü
toprağımdan bıktım. Ruhum çalınmış gibi. O eki beni o kadar çok özledim ki. Beni
sınırlayan, yargılayan herkesten her şeyden sıyrılmaya karar verdim. Bir yıldır
etrafımdaki herkes beni olmayan kalıplara sokuşturmaya çalışırken izin verdim.
Onlar beni tabutuma koydu ben çivimi çaktım. Buraya yazmak en çok sevdiğim
şeyken, burda kendimi dinlerken kendi sesimi kıstım. Yazarken fark ettiğim
karşıma çıkan beni yabani otlarla kapatmışım. Ama şunu bir kez daha hatırladım,
hayatta yaptıklarımız sonsuzlukta yankılanır. Benim sonsuzluğumun imzası ruhum.
Kendimi buz kalıbına sokmak başıma gelen beni oluşturan her iyi ve kötü
yaşantıma, güldüğüm ağladığım her güne haksızlık. Sizleriniz planınız ne
bilmiyorum ama benim planım o insandan vazgeçmeyen, umudunu yitirmemiş,
hayattan zevk alan o kıza kalp masajı yapmak.
yeni yıl etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yeni yıl etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
5 Ocak 2017 Perşembe
2 Ocak 2016 Cumartesi
idin tasmasını azıcık gevşettim
Herkes yeni yıldan bir şeyler istedi. Bende Noel baba belki
geçte olsa uğrar diye bir şeyler düşünmek istedim. Sonra fark ettim ki ben
genelde Noel Baba`dan değil kendimden bir şeyler bekliyorum. Tabi Noel Baba da
duruma el atarsa çok hoş olur. Sonuçta her isteği onun omuzlarına da
yüklemedim, insaflı davrandım. Bir çiçek almak istiyorum. Şöyle açanından ve
bakmayı becerebilmek istiyorum. Kurumasın istiyorum. Kendime bir şemsiye almak
istiyorum ve bu kez kırmayı başarmadan bir ay kadar kullansam kafi. Örgü örmeyi
öğrenmem lazım. Bir arkadaşıma söz verdim ve aradan tam iki yıl geçti. O atkı
iyi ya da kötü bitmeli. Otobüs arkalarında koşmaya bir son vermeliyim. Azıcık dakik
olsam kaçırmasam falan şahane olur. Hani sürekli düşüyorum ya düşmemek gibi
şeyler istemiyorum. Sadece düşünce bende prenses gibi görünmek istiyorum. Hayır
her seferinde yeri öpmek, çimen yemek ya da totoyu halka sergilemek zorunda
mıyım? Onu anlatmadım dimi? Geçen gün üst geçitte ere kapaklandım. İşin kötü
tarafı etekli olmam ve arkamdakilerin popomu inceleme fırsatı bulması. Tersten okuyabilmek
istiyorum. Yani “kendinleşme” kelimesini “emşelnidnek” olarak okuyabilmeliyim.
Sanırım bu kelimeyi az önce Türk diline de ben kattım. Hayalini kurduğum bir
vakıf olayı var. Böyle sadece isim yapan değil gerçekten bir şeyler yapan bir
vakıf. Onun için küçük küçük adımlarımı atmak istiyorum. Çünkü ancak şimdi
başlarsam planlar uygun giderse 22 yıla hayallerime kavuşmuş olacağım. Kendime pembe
bir kazak falan almak istiyorum. Pembe nefretim ne kadar büyükse hiç pembe bir
şeyim olmadığını fark ettim. Manyak mısın sen diyeceksin ama Sidikli`nin o
Gevşek sevgilisinden de kurtulmayı planlıyorum. Gerçi bunu aklına gelirde
okursa ağzıma ne muamelesi yapacağını az çok tahmin edersiniz. Son olarak tüm
korkularımdan kurtulmayı planlıyorum. Örümcek fobimden değil ama. Daha çok
güvensizlik problemimden. Böylece eski ben olur, düşünmeden isteklerime göre
yaşarım. Yani Freud`un şu id`in biraz daha serbest bırakmayı planlıyorum.
Etiketler:
ben,
blog,
günlük,
kişisel blog,
kişisel post,
noel babaya liste,
yeni yıl
31 Aralık 2015 Perşembe
bir baraj yapsalar önüme
Sıkılıyorum, bu işler çok basit derken belamı verdi yukarıdaki. O kadar çok işim vardı ki masamdan kalkıp işemeye gidemedim. Bir de üstüne sınavlarım vardı. İzin isteyebilmek için, işinin bitmesi gerekiyor. Bende mecbur onlara on birlere kadar çalışmak zorunda kaldım. Sınavlarım bari iyi geçseydi ama onlarında durumu parlak değil. Bir günde üç sınav olunca bende oooo piti piti yapıp çalıştım. Tüm bu arada zaman bulup hayatımda sevdiğim dört adama da atkı ördüm, hatta kazak ördüm demek istedim ama vaktim olmadı. Yoksa Derya Baykal`a örnek veriyorum. Bende gidip birbirinin aynısı atkı aldım. Dahi`ye kargoladım, Uyuz`a zahmet edip gelirsen veririm dedim, babama yeni yılı bekleyemeden alır almaz verdim. Ya bazen düşünüyorum babamı neden bu kadar çok seviyorum anlamıyorum. Herkes baba sever ama sanki ben onu herkesin babasının sevmesinden daha bir başka seviyorum. Bütün akşam atkısıyla oturdu, dizine yatırıp çok yoruluyor benim kızım diye sevip, saçlarımı okşadı. Böyle bir babam varken beni istediğiniz kadar çocuksu şımarıklıklarla suçlayın umurumda olmaz. Adam büyüme diyor, bende söz dinliyorum işte. Joker`e de dün verdim. Sanırım bu hediye olaylarında anlaşma yapılması, biri alınca diğerininde alması gerekiyormuş. Saçmalık. Lan ben canım istediği zaman hep alıyorum. İlla özel gün ve karşılık saçma. Ama ayıp olurmuş karşı taraf almazsa. Almasın ne olcak, ben almak istedim aldım. Kredi kartım Uyuz için aldığım gömlek ve kazak taksitleriyle dolu. Özel günleri beklemek bana mecburen aldım al idaret et işte demek gibi geliyor. E şimdi niye adın o zaman diyeceksiniz, yen yılda herkesin yeni bir şeyi olmalı gibi minnak bir olayım var. O yüzden hep alırım. Annem zaten sağ olsun bütün kız arkadaşlarıma kırmızı iç çamaşırı alır. Annemin takıntısı da bu. Şimdiye kadar aldığı donlarla pazarda tezgah açardım ben. Joker`in alıp almaması yani zerre umurumda değildi ama o öyle bir şey yaptı ki tüm korkularım tekrar gün yüzüne çıktı. Bana bir seri masal kitabı almış. Uyuyan Güzel`inden Pinokyo`suna kadar hepsi var. Böyle çok güzel çizimleri var ve hepsinin sonu benim bildiğim, bir zamanlar sıkıcı bulduğum sonradan bu sona razı olduğum "Sonsuza kadar mutlu yaşadılar" diye bitiyor. Ya o kadar sevdim ki hediyemi, sırf bunu düşündüğü için ona olan sevgimi daha çok hissediyorum. Ne var bunda demeyin, gerçek hayat kötü son getirir. Onu bu kadar çok sevmek, alışmak, aşık olmak istemiyorum. Bir gün bittiğinde ya da o gittiğinde acı çeken ben olacağımı bildiğim için istemiyorum. Sırf siz sevmeyin diye hep yaptığı öküzlükleri anlatayım istiyorum. Ama o her defasında muhteşem bir şeyle karşıma çıkıyor. Basit olabilir belki ama bu beni daha çok mutlu ediyor. Beni anlıyor, neyle beni mutlu edecek bilmesi çok hoşuma gidiyor. Sanırım .ok normal değilim. Düşünüyorum adamın aldığı hediyeleri kaktüs, masal kitabı, saçımı kalemle topladığım için rengarenk kurşun kalemler, arabada benim için bulundurduğu nutella kavanozu, cüzdanında benim için taşımaya başladığı yara bandı ne bileyim daha bir sürü küçük detay. O böyle yaptıkça da kendime engel olamıyorum. Yeni yılda ailesinin yanına gitti ve ilk defa gitmese keşke dedim. Gitmese herkesi satıp onunla geçirmek isterdim. Zaten bizim tayfa sağ olsun dağın başına gidiyoruz. Bu karda mahsur kalırsak bunlar ilk beni kurda kuşa yem ederler. İnşallah kurdun miğdesini bozarım. O yapacakları kestane de bizimkilerin
Etiketler:
ben,
blog,
günlük,
Joker,
kişisel blog,
kişisel post,
yeni yıl
31 Aralık 2014 Çarşamba
üç ayda 2015 yazmayı öğrensem yeter
Okulum yarım gün falan demeden sınav koymuş sabahın körüne
mecbur gittik. Bu ara ağzıma bal arısı kusmuş olacak ki şansım arttı mı ne.
Hoca gelmemiş yerine iki gözetmen göndermiş. Sınava çalışmadım diye üzülürken,
gözetmenlerden biri tanıdık çıktı hop el attı sınavıma. O yardım etti diğeri de
göz yumdu resmen. Diğerlerine yazık demeyin onlarda kopyanın dibine vurdular.
Ben kopya hazırlamadıysam günahım ne. Sınavdan sonra da Forvet`i doktora
götürdüm. Bacağı sakatlamış basketbol oynarken. Bir şeyim yok diyor ama topal
bile gezemiyor, sürünüyordu yavrum. Sidikli bu akşam partiye gidecek. Babamdan
iki lütfenle izini kaptı. Bunu duyan ben “Forvet`lere gitsem yılbaşında orda
kalsam.” Dedim. Adam yok dedi. Lan bu nasıl bir çifte standart. İkimizde kızız,
bir de o dışarda bir partiye gidiyor. Neymiş yurttan ikiye kadar izin almışmış,
arkadaşları bırakacakmış. Lan devlet yurdunda kalıyor olacaktı görürdüm ben
onun 2`ye kadar kalmasını da neyse. İtiraz ettim “O orda tek sıkılır. Sen
yanımızda kal biz varız. Ne işin var elin adamının evinde?” lan elin adamı
dediğin dört yılık arkadaşım be baba. Sanki iki mum bir şömine başbaşa yeni yıla
gireceğiz, tövbe tövbe. Ama sonunda ikna ettim Uyuz`u da alıp gidiyorum. Lan
hepsi sevgilisiyle bir ben kardeşimle gidiyorum. Forvet`in sevgilisi kedisini
getirecekmiş bir de. Bir o eksikti. Kediler ve ben demek kediler ve köpekler
demek ama Kükküs tutturmuş çok seviyor seni. Lan hayvan görür görmez garip
sesler çıkarıyor. Bir de benim deli anam yine yapmış yapacağını ve kırmızı don stoklarının
tamamını almış. Kadın her yeni yılda doyasıya kırmızı don alıp dağıtıyor. Kendi
arkadaşlarıyla sınırlı kalsa umurum da olmazda, benimkilere de alıyor vermem
için zorluyor. Anlayacağınız milletin giydiği dona kadar karışıyoruz, uğur
getirir ayağına. Giderken kızların donunu unutma diyor. Tam verilecek ortam
olur ya. NilKuşu ve Sarı`ya da almış ama onların ki özelmiş. Gelmeden ayağına
vermezmiş. Deli bu anam benim. Bir de herkes liste yapmış kendine be yapıyorum
bu yıl. Her yıl yapıyorum da ne bokuma yarıyor sanki. Yine kafamın estiği gibi
yapıyorum her şeyi. Carpe diem diyorum ve yeni yıldan tek beklentimin ilk üç ay
içinde 2015 yazmayı kavrayabilmek olduğunu belirtiyorum. Benim zaman
algoritmamı yanlış yaptıklarından daha temmuzda geçtim tarihte 2014 yazmayı.
Onca zaman 2013 yazarken daha yeni alışmıştım. Sizlere mutlu yıllar. Ben
hazırlanıp babamın kanatlarından bu gecelik sıyrılayım, izini de koparmışken.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



