Hayatıma insanların karışmasından nefret ettiğimi söyledim.
Bana nasihat akıl vermeyin olanla idare ederim dedim. Ama uygulamada ben bolca Sidikli
ve Uyuz`un hayatına müdahale ettim. Bazen bilmeden, bazen bile isteye. Babam Sidikli`nin
erkek arkadaşıyla inovasyonda tanıştı. Ben Gevşek onun sevgilisi diyene kadar
da kiminle tanıştığının bile farkında bile değilmiş babam. Ben kimliğinden
haberdar edince de adamın verdiği ilk tepki “Ayrılmaz mı bunlar?” Tüm ekiple
tanışıp bir bunu sevememiş, o da kızının erkek arkadaşı çıkmış. Benden sevgilisinden
ayırmamı istedi. Saçmalama, o nasıl söz dediğimi zannediyorsanız beni cidden
tanımıyorsunuz demektir. Hemen üstüne zıpladım, vicdanıma da “Baban istiyor,
sus otur” dedim, ağzına lafı tıkadım. Her zamanki ben hızlı davranmak yerine
bana sağlam bahaneler veren hareketlerini yavaşça Sidikli`nin bilinçaltına
ektim. Manipüle etmek yıllardır istemli istemsiz yaptığım şeydi sonuçta. Kaldı ki
zaten yaparken bunu, babamdan sonra kendime de itiraf etmeye başladım. Ben sevmiyordum,
kardeşimde sevememeliydi. Kaldı ki kardeşimi üzme potansiyeli yüksek bir adam
da değil ki, düşmanlık besleyeyim. Bizimkini resmen el üstünde tutuyor. Ben sevmiyordum
ya ila bir bokluk çıkmalıydı. Sonra bir şey daha fark ettim. Bilgisayarcı ya ne
kadar kızsam da aslında haklıydı. Niyetim onları mutlu etmekken, cidden anne
gibi davranmaya başlamışım. O kadar ki benden önce hep onlar oldu. Ben
Sidikli`ye erasmus sınavına gir, her ihtiyacını karşılarım derken o karşıma
geçip ”istemiyorum” dediğimde deliye döndüm. Kimsenin ona böyle bir fırsat
vermeyeceğini, hiçbir derdi olmadan dersleri bile umursamadan gezmesini
isterken onun salaklık yaptığını söyledim. Ama tek salak benim. Onları kendimden
önde tutup, her istediklerini anında alıp, benim doğrularımla yaşamaları için zorlayıp,
benim onlar için mutlu olacakları gelecekleri seçmelerini bekledim. Benim doğrularımla
yaşayamazlar. Onları sevmem onlar adına seçimler yapmam anlamına gelmiyor. Onlara
ve kendime aslında çok büyük kötülük yapmışım. Kendime ihanet etmişim. Yapmam dediğim
her şeyi yapıp, kişiliğime ters düşmüşüm. Hala inanamıyorum ben bunu nasıl
yaptım. Şimdi değilse bile Sidikli o Gevşek denen çapsızdan ayrılırsa resmen
vicdan azabı çekeceğim. Sidikli`nin hatta Uyuz`un mutlu olma potansiyelleriyle
kumar oynadım. Pişmanım. Peki zararın neresinden dönsem kar mı hala?
Sidikli`nin okumasına karşı not: Umarım okumazsın. Aklına gelirde
okumaya kalkarsan ve ablanın sürtük bir cadı olduğunu bir kez daha fark edersen
pişman olduğumu da bil. Samimiyim.
