Kamp fikren sevdiğim, yapan insanlara özenerek baktığım bir
olay. Topla çadırını dünya senin. Gez, gezerken gör ve üzerine eğlen daha ne
olsun. Daha önce babamlarla birkaç kez yaptık ve ben insanların burnundan
getirdim. “Çok sıcak, böcek var burada, sıkıldım, şarj da bitti, off poff”
Annemle babam zavallılarım ne yapsınlar belki bir gün çocuklar karışmış diye
biri çıkar gelir diye bekliyorlar. Bense tüm bunları unutup yalvardım yakardım
gerçekleri çarpıttım izni kopardım. Jokerle kamp yapacağız diye nasıl mutluyum.
Herkesin paylaştığı o romantik fotoğrafları yaşayacağım. Hatta bende istiyorum
ama çekmesi için yanımda üçüncü kişiyi taşıyamam, makine sabitleme ayarla pozu
içinde fazla üşengecim. Adam inşaat mühendisi çadırı beş dakikada kurdu, bana
kalsa kuramaz sazdan barınak yapardım. Gerçi çadır kuramayan adamın yaptığı
barınaktan anca Barbie evi olur. Her şey uyuma vaktine iyiydi. Ayaktayken soğuğu
bir şekilde atlatıyorsun da, uyumaya çalışırken o soğuk sende sürekli çişim
var, altıma kaçırırsam of buralar hep kokar düşüncelerine sürüklüyor. Zaten
insanın götü donarken, bacaklarını rahatça açıp yastığına sarılamadığı o uyku
tulumunda uyku mümkün olmuyor. Ofladım pufladım Jokerin kılı kıpırdamayınca
söylenmeye başladım. Ben söylenirken baktım adam rüya görüyor en son
tekmeleyerek uyandırdım kalk gidiyoruz götüm dondu dedim. Evime döndüm sıcak
yatağıma girdim demek bende isterdim ama nerde bende o sevgili. Bu saatte araba
kullanamazmış, annemler telaşlanırmış. Anam babam asıl ben soğuktan ölürsem
telaşlanır desem de dinlemedi. Sonunda çadırı bırakıp arabada yattık. Gözüme
gram uyku girmese de sıcaktı. Tüm hayallerim bok oldu bari güneşin doğuşunu
birlikte izleyelim dedim aldığım tek cevap “horrr” oldu iyi mi? O gün bugündür de
yataktan çıkamadım, yediğim iğneler popomu süzgece çevirdi.
