Birine büyük bir iyilik yaptım sanırım. Ama kesinlikle
eminim regl sancısı çeken birine çikolata verdim ondan bu. Tabi fark etmeden
bilime bir katkı da yapmış olabilirim, bu da dönüp dolaşıp insanlığı
etkilemiştir. Hayat kurtarmış ve farkına varmamış da olabilirim. Zaten ne
mutluyken farkına varıyoruz ne de huzurluyken. Etrafımızdaki insanların ne
kadar kıymetli olduğunu da genelde kaybetmeden önce anlamıyoruz. Fark ettiğim
şu ki artık daha bir farkına vararak yaşıyorum. Küçücük, bir çok insana göre
saçma olan şeyler beni gerçekten mutlu eden şeyler. O bir organizmadaki tek sinir
hücresi bana beni değerli hissettiriyor. Aslında o kadarda küçük bir hareket
değil hissi verip, sevildiğimi sonuna kadar hissettiriyor. Sanki Matrix`de bana
uzatılan haplardan hep kırmızıyı seçmiş ve gerçekten Alice Harikalar dünyasına
sokmuş beni gibi hissettiriyor. Savaşmamın gerekmediği bir kırmızı hap dünyası.
En basitinden şu çamaşırları tel bir şey
var ya katlanıyor falan- adını bilmiyorum cidden – ona çamaşırları balkonda
asarken Uyuz`un düşünüp bana mont getirmesi. Sidikli`nin doktor greyfurt suyu
içsin dedi diye burdayken her gün bana greyfurt suyu hazırlaması gibi. En basitinden
uyuya kaldığımda üzerime hemen battaniye örtmeleri gibi. İyilik Meleğim olan
çocuğun yurtdışında gittiği yerlerden sırf seviyorum diye bana da çikolata alıp
kargolaması. Paketi açıp o çikolataları görüp “seviyorsun diye” dışında not
yazmadığı ve tüm bunları bana düşündürttüğü için çok fena halde şanslıyım. Birine
yaptığım bir iyilik karşılığında çevreme güzel insanlar serpiştirdi.
