24 yaşında yaşlanmış hissetmek için çok genç değil miyim?
Bugün bir videoda 24 25 yaşında olduğunu
sandığım biri laf arasında 21 yaşında olduğunu söyledi. 21 yaşında.
Benden üç yaş daha küçük. Üniversite öğrencisi. Sonra bir filmde mezar taşı
üzerinde 1991 yazıyordu. Film boyu karakterin 25 26 olduğunu düşünmüştüm. Ben
çocukken bütün ünlüler benden büyüktü. Şimdi dünya starı olma yolunda giden
tipler benden küçük. Riri`nin Chris`den dayak yediği yaştan üç yaş daha
büyüğüm. Daha liseli filmler izlerken ne ara 7 yıl geçmiş üstünden. Zaman bu
kadar çabuk geçerse bir bakmışım elimde terlik torun kovalıyorum. Uyuz mezun
olana kadar torunum olur diyordum gerçi o da olmadı. Ya resmen müzik
piyasasının yarısından yaşlı olma kıvamına geldim. Annem Shakira Beyonce
dinlemiyor diye söyleniyordum, çağa ayak uydurmamakla suçlardım yeni nesil için
onlar bile fi tarihinde kalmak üzere. Gerçi Madonna`nın hakkını yemeyelim. Annemi
beni üzerine torunlarımı yakalar. Aslında mevzu ölen çocuğun mezar taşı bile
değil. Mevzu saçımda çıkan iki beyaz. Toplamda dört beyaza ulaşan saç telleri
beni resmen mezar yeri seçmeye itiyor. Ya yaşlanmasak ne olurdu sanki. Bugün beyaz
çıkarsa yarın yüzüm kırışır sonra elinde iğne olan herkesin kapısına botox diye
koşarım. Karma olayı falan doğruysa bir sonraki yaşamım için siparişim yılan
olmak. Deriyi at kırışıklıktan kurtul. Tam diyorum vücudumu seveyim, onu
benimseyeyim, kendimi kabulleneyim diyorum beyazlarım gözüme gözüme batıyor.
Tebrikler küresel güçler! Güzellik anlayışınızı ruhumun derinliklerine kadar
işlemişsiniz. Ne kadar mızmızlansam da işin gerçeği yaşın sadece yan yana gelmiş
birkaç rakam olduğunu düşünüyorum. Benim
ne olduğumu kim olduğumu ne hissettiğimi belirlemiyor. Davranışlarımı yaşıma
göre düzenlemem gerektiğimi hissetmiyorum. Eh tabi bir iki beyazım olmasaydı ve
o sayı biraz daha küçük olsaydı mutlu olurdum.
