İnsan kendinin düşmanıdır, der birileri. Ben bedenimin
düşmanıyım. Sakarlıkla sürekli yaralanıp duruyorum. Annem de o yüzden adım
atsam “Aman!” diyor. O üzerime düştükçe ben daha çok yapmak istiyorum. Bana bir
şeyi yapamazsın deyin, olmaz deyin tamam artık. Uzun zamandır elimi basketbol
topuna sürmedim. Asistan`da parlak bir fikirle gelip dersten sonra haftada bir
gün basketbol oynamayı teklif etti. Sevgilisi Balık`la keşfettikleri sahaya
haftada bir gün kendimizi atmaya başladık. Forvet, Bilgisayar ve Forvet`in
sevgilisi Küsküs de olaya dahil olunca iş daha da eğlenceli oldu. Ama annem her
hafta dırdır dırdır. Yok sakatlanırmışım, bir yerimi kırarmışım, zaten yorgun
oluyormuşum, ne gerek varmış, yine başlamışım, hiç rahat durmuyormuşum, bir şey
olursa bakmazmış. Bir dakika nefes almadan her hafta aynı şeyleri söyleyip
duruyor. Hayır ne olabilir ki. Aaa durun serçe parmağım çıktı. Erkeklerin ikisi
de basketbol takımında böylece biz beceriksizlerle eşit dağılım yapabiliyorlar.
Bu kez değişiklik yapıp iki erkeğe karşı oynamaya karar verdik. İşler
basketboldan çıkıp Amerikan futboluna vardı. Bilgisayarcı`nın içinden Fatih
Terim çıktı bu işin normal kısmıydı, taktikler falan falan. Ama sonra Bilgisayarcı`nın Asistanın bacakları arasından
geçip topa sarıldığını hatırlıyorum. Zaten ufak tefek bir hatun zor olmadı onun
için. Küsküs`ün Forvetin sırtına atlayıp kulağını kopartırcasına ısırdığını, Balık`ın
ikisini tekmelediğini, dirseğimle kaburgalara saldırdığımı hatırlar gibiyim.
Cidden sert bir oyun oldu ama bütün bunları gülerek yaptık ve acıtmadan. Cidden.
Sadece yenilmek hoşumuza gitmiyordu, boy farkı malumunuz. Yoksa başta gayet
insancıldık. Sonra top çalarken bir anda cırlamaya başladım. Bilgisayarcı ve
Asistan`nın top kavgası bana serçe parmağa mal oldu. İncindi sandım ir saat
daha oynadık ama şişince ve morarınca şüphe düştü içime. Anneme de bir yerden
sonra göstermek zorunda kaldım. Söylendi, demiştim dedi ama doktora benimle
geldi kıyamadı. Doktor Iron Man olmadığımı hatırlattı, üçe kadar sayacağım dedi
ikide yaptı. 20 gün kadar kenarda bekleyeceğim için Asistan mutlu, kaburgası
hala acıyormuş. Bense pişman değilim, eğlendim. Ama bu parmak bana kalsa daha
güzel olurdu.
