Gülümsüyor. Burnunun estetik olduğunu düşünüyorum. Boynunda
ki dövmesinin acıtıp acıtmadığını soruyorum. Acıtmadı zaten çok iyi
hatırlamıyorum, sarhoştum diyor. 17 yaşında yaptırmış. Daha küçüktüm diyor.
Pişman olup olmadığını soruyorum, değildim zaten uzun süredir istiyordum diyor.
Uzun siyah saçlarına eli gidiyor, sinir oluyorum o kadar güzel ve uzun diye.
Ama kesin burnu yapma diye kendimi avutuyorum. Başka dövmesi var mı diye
soruyorum var birkaç tane diyor. Yaptırmak istiyorsan yaptır, sildirirsin
diyor. Sildirince iz kaldığından haberin yok heralde diye tersliyorum,
sildirdim daha önce adam gibi yere gidersen bir şey olmaz diyor. Ses tonuna,
giyinişine, duruşuna sinir oluyorum çok kadınsı, çok olmuş, çok güzel. Sonrasını
hatırlamıyorum pek. Bölük pörçük. Gerçek, bu bir anım, hayal değil, delirmedim.
Ama kim, nerde tanıştık hatırlamıyorum. Bir iki saat sohbet ettiğimizi
hatırlıyorum ama neden bilmiyorum. Kim tanıştırdı, doğaçlama bir tanışma mı
hatırlamıyorum. Hayır, rüya falan değil. Biliyorum bir anım ama bulamıyorum.
Olduğu yerden çıkmıyor. Daha öncede başıma geldi. Sadece bir yüz ve üç gün boyunca
kimdi diye düşünüp durdum. Aşırı tanıdık bir yüzdü ama kim olduğunu
hatırlamadım. Hatta ünlü biri mi diye bile düşündüm. Staja gidince fark ettim
ki sinir bozucu, yaşlı yönetici asistanıydı. Unutmak istemiyorum. Ben gerçekten
çok korkuyorum. Bir şeyler normal değil farkındayım ama yüzleşmek istemiyorum.
Unutmaktan çok korkuyorum. Bir gün yüzleri hatırlayamamaktan. Bu sizin basit
unutkanlık dediğiniz şeylerden değil. İlk beşinci sınıfta teyzemin adını
unuttum. Bir hafta boyunca hatırlamaya çalıştım, sonunda anneme sordum. Lisede
kendi adımı unuttum bir kez. Ciddiyim, kendi adımı! Çok utanç verici ama arkadaşıma
dönüp adım neydi demek zorunda kaldım. Ciddiye almadı güldü belki ama ben
ciddiydim. Doktora git diyeceksiniz gittim, fiziksel hiçbir sorun yok. Gerçi
genlerime işlemiş alzheimer var ama bu kadar erken görülmesi mümkün değil.
Anneme, Sidikli`ye, son dönemde görüştüğüm herkese sordum öyle birini
hatırlamıyorlar. Ama eminim ben. Sadece kim bilmiyorum. Şimdi istediğim biri
kimliğimi dahi fark etse bendim ya desin. Unutmak istemiyorum. Bir gün burayı
bile unutma potansiyelimden korkuyorum. Hâlbuki hatırlayabilmek için yazıyorum.
korkularım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
korkularım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
26 Kasım 2015 Perşembe
30 Haziran 2015 Salı
tuvaletin kapısında beni bekler misin
Hepinizin lanet üç beş harfli anıları, anlatacakları, ruh
çağırma seansları, her boku bilen falcılarınız var dimi? Zaten Türk
kadınıysanız sizi tanımlayan özelliklerden biri bu dimi? Falcı her şeyi çok iyi
bilir, ne dese çıkar. Onu mükemmel yapan sizin ondan iyisini bulamamış
olmanızdır. Bulduğunuz an bu kez her şeyi bilen o olur. Eskisi ise aman hiçbir şeyi
bilmiyordu zaten dediğiniz insan olarak mazinin derin anılarına gömülür. Zaten orta
okul ve bitiremediyseniz lisede mutlaka bir iki ruh çağırmışsınızdır. Mutlaka
konuşmuşsunuzdur ve bu kesinlikle doğrudur. O üniversitede kaldığınız yurtlar
da zaten mutlaka psikopat bir tip vardır ve garip hal ve hareketleri mevcuttur.
Bir şeyleri vardır, gece garip hal ve hareketler içine girer. Rüyasında uyanan
mı dersiniz, giydiğiniz donu bilen mi dersiniz hepsi vardır. Sonra görülen
gerip şeyler. Birde hoca işi var. En zengininden en fakirine en popüler olan
şeylerden biridir. Falcıyı hocaya soranı duydum ben bu akşam. Kadın çok iyiymiş,
doğru söylüyormuş ama cehennemlikmiş. Bayan Ego ile falcının elektriği tutmuş. Sırf
fal için şehirler arası yolculuk yaparmış. Kadınla birlikte cehenneme de gider
mi merak ettim? Ya da o sordurduğu hoca bana de der mi cehennemliksin. Derse o
saatten sonra battı balık yan gider derim. Ey türk kadını gözünü seveyim uzak
durun böyle şeylerden. Durmuyorsanız da ne olur bana böyle doğaüstü şeyleri
anlatmayın. Siz ağzınızı açtığınızda ben çişi salıyorum. Evet korkuyorum. Lan bildiğim
duaları okumaktan dinleyemiyorum bile. Ben küçükken de korkardım zaten bu anlatılardan.
Barış Manço`yu severdim, bir onun ruhunu çağırmışlığım var. O da gelmedi. Malum
benim dönemimde onun ruhu baya popülerdi. Ama bizim Bayan Ego ruhla konuşan bir
komşu bulmuş. Onla bir iki kez çağırmış. Harf dolu kağıt ve dönüp duran fincan.
Annesi kızınca kadınla görüşmeye bırakmış. Ama ihtiyacı olursa yardım
ederlermiş. Lan ben kadın ve ruh kelimesinin aynı cümle içinde geçtiği ilk
cümleden sonra kadınla bütün bağlantımı keser, hafızamı kaybettim numarasına
yatardım. Ama nerde bende aklı başında arkadaş. Şimdi anlattığı bir sürü garip
şey yüzünden işemeye gidemiyorum tek. Eve t 22 yaşına geldim hala tuvalete tek
gitmeye korkabiliyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

