İnsanların dilinden düşürmedikleri şeylerden biri de "içimdeki çocuk" kalıbı. İçimdeki çocuk diye kast edilen ben eğlenceli bir insanım mesajı. Ben komik ve insanları güldüren biriyim derler. Çünkü çocuklar söyledikleri tek bir sözle insanları güldürebilir. Yaptıkları ile tüm gözleri üstüne toplarlar. Dondurma yerken ordan oraya koşan, sandalyenin arkasına saklanan bir çocuğa kocaman bir gülümseme ve sempati ile bakarken bunu yetişkin birinden beklemeyiz, Zaten yaparsa illa biri yakınına bir klinik önerir. Herkes içindeki çocuktan bahseder ama ben çizgi film izleyenine nadir rastladım. Zaten bunu yapan varsa illaki dizi trafiği içeren twitlerinin arasına sıkıştırır. Çocuğu olmayan ya da sevgilisine pelüş oyuncak almak gibi derdi olmayanlar dışında kaç kişinin oyuncak bebek aldığını merak ediyorum mesela. Kaldı ki kimse etrafta çocuk gibi hoplayıp zıplayan, sürekli eğlence arayan kişiler istemiyor ki bence katlanamıyorlar. Çünkü herkes büyüdü, sorumluluklar yüklendi ve çoğu insan sadece mutlu numarası yapıyor. İnsanların sosyallikten anladıkları telefonla kendi aralarında. Ah birde mekan mekan gezip kahvelerinin pastalarının fotoğraflarını çekmek. Çocuklar bir araya geldiklerinde ilk hareketleri konuşmak, oyun için ortam hazırlanmakken, biz yetişkinler de elimize telefon alıp toza varana kadar çekmek. Zaten muhabbet bir es verince o telefona bir göz atılır. Derdim kimseye ders falan vermek değil. Ama içlerindeki çocuktan bahsederken kimse bana büyü artık, biraz kadınsı davran, yaşının insanı ol gibi şeyler söylemesinler. Büyümedim ve niyetim yok. Ben böyle mutluyum ya. Çizgi film karakterli tshirt gördüğümde durmam alırım ki erkek reyonundan. 20. yaş gününde ailecek Sidikli`ye birer bebek aldık. Çizgi film izliyorum. Bunu tv de rastladım diye değil, özellikle açıp izliyorum. İki gece önce Sidikli ile akşam onda pamuk şekeri aramak için sokağa çıktık, bulamayınca marşmelovla döndük. Uzaktan kumandalı arabalara bayılıyorum. Geçen ay bir tanesini daha duvara yanlışlıkla fazla hızlı çarpmadan dolayı parçaladım. En son yazın seksek oynadım. Koca ayaklarımla 7 yaşındaki çocukları yendim. Beyin ütülememin temel nedeni de bunlar yüzünden kimsenin beni yargılamaya hakkı yok. Herkes oturup dizi izleyip, drama boğulmak, ilk bölümden sonunu tahmin ettiği şeylerle vakit geçirmek zorunda değil. Her çiftte hafta sonunda mekan mekan gezmek, alışveriş yapmak zorunda değil. Ben Joker`le kendime Shrek müzikaline bilet alırken eminim o sürtük sevgiliyle Suriye`nin iç savaşından, Türkiye`nin izlediği politikaları tartışıyordur. Bana sevgilini böyle çocuk oyunlarına getirmeye devam edersen elinden kaçırırsın dedi. Joker`de kuştu çünkü kafesi açınca uçuyor. Neymiş bu kafayla bu çocuk elde zor tutulurmuş. Çocuk gibi davranmayı bırakıp büyümeye karar verirsem yardımcı olurmuş. Bak nişan yüzüğünü o takmış parmağına. Çünkü herkesin hayali poşet taşıyan, çanta misali koca. Ama benle onun arasında bir fark var. Onun sevgilisi suratsız bir şekilde onun poşetlerini taşırken benimkisi elinde çocukla gelmeyen tek çift olmamıza gülüyordu. O instagrama koyduğu, sevimli olma çabalarındaki winnie pooh`lu fotoğrafların inşallah uygunsuz içerikten kaldırılır.
