Evde boş boş oturmama rağmen her güne bir şey uydurdum.
Mırın kırın etti ama sonunda iyi dedim bir kahve içelim. Bu kadar israrından
sonra kaçmanın anlamsız olacağına karar verdim. Perşembe günü için tam anlaştık,
itiraz kabul etmiyorum kahveyi bizde içiyoruz, ben yapacağım diye tutturdu.
Zahmet etme dedim, ben ısmarlarım dedim yok. Adam kafaya koymuş ne desem eve
bağlıyor. Ailesinin evi yakınmışmış, tatildeler diye orda kalıyormuşmuş. Evi
evi evlikten çıkarttı da toplamamı bekliyorsa, ben aradığı insan değilim. Ay
canım yazık deyip elin evini toplamam. Kusura bakmasın iki görüşmeye de
elalemin adamının evine gitmem. Arkadaşım olsa ama hani gerçekten arkadaşım
olsa giderim neden gitmem. Dahi`lere Dahi evde yokken anasıyla oturmaya, kahve
içip fal kapatmaya, dedikoduya bile gidiyorum. Ama bu Centilmen güvenilecek bir
adam değil. Çok eğlenceli farklı biri ama yok valla niyeti bozuk bunun. Bende ne
bahane bulsam bilemedim, sonunda yalanıma karar verdim ama adam nerdesin
geliyor musun diye aramadı. Bende oh dedim kızım hadi yine iyisin bak seni
unuttu. Şanslı günümdeymişim dedim rahatladım. Araya cuma girdi sesi çıkmadı
ama bugün adam beynimde sikilmedik hücre bırakmadı. Neymiş gelmemişim,
aramamışım, hatta özür için bile aramamışım, beklemiş vs. Bahanemi söyledim, o
da aramayınca unuttuğunu düşünüp üzerine tuz basmamaktan yana kullandığımı
açıkça söyledim. Bu kez bu daha çok trip attı. Onu başımdan atıyormuşum.
İçimden evet anladı şükür derken, dışımdan insan arkadaşını başından atar mı
dedim. Arkadaşa vurgu yaptım her, cümlemi arkadaşla bitirdim ki adamın aklında
ki bana dair her niyet ölsün diye. Ama yok!! Ne anladı, ne mızmızlanmayı
bıraktı. En sonunda patladım “dokuz aylık hamile karısını evde bırakıp
metresine giden adam muamelesi yapma” dedim. Ama ne yapayım daral geldi. Birde vicdan
yaptırmaya çalışıyor. Şimdi kendini bir bok sanma, çocuk arkadaşça yaklaşıyor
demeyin adamın niyeti bozuk cidden. Yoksa kendimi bir bok sanmaktan değil. Ama
bıktım yaka silktim artık. Ben bundan nasıl hoşlanmışım ya. Ben bunun kadar
mızmız adam görmedim. Sayesinde mızmızlanan adamlardan hoşlanmadığımı anladım.
Az ağır olsun be. Karı gibi bıdı bıdı nereye kadar. Bazen o kadar çok konuşuyordu
ki zaten telefonu bırakıp işemeye gittiğim oluyordu, döndüğümde fark
etmiyordu. Ayıp demeyin adam yokluğumdan
habersiz, ben işemişim çok mu? Zaten ısrarcı tavrı delirtiyor. Bir kez daha
anladım beni rahat bırakacaksın, çok mızmızlanmayacak, ilgiyle bunaltmayacak, fazla
arayıp sormayacaksın. Bakınız Joker ölsem iki gün sonra duyar, adam hala
favorim. Hatta daha çok favorim.
