Bir şeyin yapılabilir olduğunu öğrenmem demek, onu bir
fırsat olarak görmem demek. Mesela farklı fakültelerden ders alabileceğimi
öğrendim geçen dönem. Son sınıfım ve son dönemim de böyle bir şeyi öğrendiysem
bu benim için bir anlam ifade etmeli dedim. Böyle psikolojik, rehberlik,
iletişim gibi hocanın kafasına göre ders anlattığı bir ders seçtim. Ders demeye
de bin şahit ister gerçi. Sadece sohbet ediyoruz. Hoca her hafta bir şeylerden
bahsediyor kafasına göre ve bir bakmışım psikolojik analizimi yapmaya
çalışıyorum bir yanda. Freud yolunda mı ilerlesem diyorum ama benim ondan daha
fazla psikopatlaşma olasılığım var. Hep merak etmişimdir mesela yeni doğan bir
çocuğu bir odaya koysak. Eline sadece klasiklerden falan kitap versek. Matematik,
fen gibi dersleri göstersek ama teknolojiyle hiç tanıştırmasak. Ona herkesin
onun gibi olduğunu söylesek. Acaba fazlasını merak eder mi? Şimdi yeni
merakımda şu uzaya inşa edilen mekana bir çocuk götürsek bıraksak dünyadan hiç
bahsetmesek. Sonra ona matematiği fiziği dayasak. Acaba durumu ne olurdu? Aklımdaki
en parlak fikirlerden biride şu: çocuğu okula gönderene kadar onu çikolata,
hamburger vs. ile tanıştırma. Bilmediği şeyi, tatmadığı şeyi isteyemez ki. Psikopatlık
düzeyim yüksek ama bunlar hep deneysel. Her şey insanlık için.
