Erkekler kendine bu kadar haksızlık etme dedi birisi.Ve devam etti "kaç yaşında olursan ol, kim olursan ol, her insan yeni bir dünyadır. Hiç bir zaman insanları bir kalıba sığdırtma. Tek çaban kendini gerçekleştirmek olsun...gerisi gelecektir" Evet söylediği sözlerden etkiledim. Etrafımızdaki herkesi kalıplara sıkıştırmıyor muyuz? Hele beyaz atlılarımız var, öyle insan dünya üzerinde yok. Zaten ne istiyorsak an geliyor ama bu olmamış diyoruz. Hiç bir zaman bizim üstün standartlarımıza erişemiyorlar. Medeniyet isterim kıskanmasın deriz, kıskanmıyor diye ağlarız sonra. Bu arkadaşlıklarımız içinde geçerli. Onları olduğu gibi değil bizim istediğimiz gibi görüyoruz. Yapmaktan hoşlanmadığımı söylesem de yapıyorum bunu fark ettim ben. Hoşlanmadığım dediğim her şeyi bir bir üzerime yapmış buldum. Söylediğimle olduğum kişi olmaktan git gide uzaklaşmaya başladım. Ya ben insanların söylediklerinin beni üzmesine kırmasına izin vermezdim. Hayatı olduğu gibi kabul eder üzerine planlar kurmazdım. İnsan davranışları üzerine hesaplar yapmazdım. Kendime değer verirdim. Kendimi severdim. Ama şuan olduğum kadını sevmiyorum. Aciz, takıntılı, pireyi deve yapan, kendi duygu ve düşüncelerinden çok insanların onun hakkındaki düşüncelerine göre kendini yargılayan kadını sevmiyorum. O kadın olmaktan hoşlanmadım.Başkaların beni üzmesine izin vermek istemiyorum ya da beni değiştirmeye kalmalarını. Hareketlerimi benliğimi kısıtlamalarını da istemiyorum. Sirk için eğittikleri maymun değilim ben. Oturup planlar kuran, çıkarımlarda bulunanan, hesap kitaba göre davranan biri olmaya devam da etmek istemiyorum. Eski ben olmak dilediğim gibi davranmak iç güdülerime göre hareket etmek, gerçekten düşündüklerimi söylemek istiyorum. Şu an olduğum kişinin bana sahip olmasını istemiyorum. Resmen yıllardır tanıdığım benin yerini bir kaç ayda yepyeni biri aldı. Kaldı ki bence bu büyümek değil yozlaşmak. Kendime olan saygımı geri istiyorum ben.
Not : Sözleri söyleyene sanırım uyandırma işlemi için teşekkür etmem gerekiyor. İsim vermek ister mi bilemedim.
