Adam Amerika`ya gitti ama yakamdan düşmedi. Şu yapılacak,
buraya gidilecek, şununla görüşülecek. Ne dediyse yaptım. Adam Amerika`ya gitti
ama arkasında resmen beni asistan bıraktı. Tamam dedim benim yararıma ama ben
ona şu eğitimi almak istiyorum demedim. Gerçi istiyordum o yüzden teşekkür edip
gittim geldim. Projesinin tüm amelelik işlerini yürüttüm çünkü rica etti ve şu
eğitimi almak için bana olanak sağladı. Off tamam ne kadar amele işini yapsam
da adamın üzerimde hakkı var. Kankası olan diğer hoca da zaten kanatları altına
alıp hem işlerini yaptırdı hem, olanaklar sağladı. Ne kadar oflasam poflasam
salak arama saatlerine ve maillere küfretsem de yaptım ve çok şey öğrendim. Dün
aradı "Lady, bu kadar evde oturduğun yeter. Şöyle bir arkadaşım var. Yarın
12 de seni bekliyor ama hep geç kalır sen birde git. Bu arada şurada bir eğitim
ayarladım şunu öğreneceksin. İki gün haftada sana izin verecek. Şu kadar maaş
verecek. Yarın formaliteden git bir görüş" dedi. Gittim görüştüm başla
dediğinde en son kendime masa seçiyordum. Adam sana iş buldu daha ne
söyleniyorsun diyeceksiniz ama saat farkını umursamayıp gecenin dördünde aranınca
“Hocam öldünüz mü?” tepkinize inanın salak
salak konuşmakla suçlanmak tüm minnettarlığınızı alıp götürüyor.
