Dışarda bir sürü şey olurken sıkıntılarımdan bahsetmek pek
bir anlamsız geliyor. Ama yaşıyorum. Şu sıralar Steve babanın dediğini yapıp
hayatımın son günü bugün olsa bugün yaptıklarımı yapar mıyım diye sorunca
cevabım hep hayır oluyor. Canım sıkılınca kendime gelmek için hep Steve`imin o
mezuniyet konuşmasını dinlerim. Herkes gibi bir edebiyatçıyı falan örnek
alamadım. Sanırım o da sıradan geldi bana. Bunaldım esasen. Evde durumlar diken
üstünde. Uyuz çekti gitti evine, yırttı. Annemi sürekli endişeli görmek beni de
ister istemez geriyor. Anneannem zaten pek akıllı birkadın değildi iyice
sıyırdı. Yengem geçen gün beş tepsi su böreği açtığını söyledi. Yiyecek o kadar
insanı olmayınca da tabi dağıtmış. Sürekli yemek yapıyormuş ki, haspa torunu
ben gibi yemek yapmayı pek sevmez. Saat başı annemi arayıp gelmediği için sitem
edip kadının suratına suratına telefonu kapatıyor. En son beni arayıp
instagrama ağzım gözüm kayık fotoğraflar koyduğum için azarladı. Milletin değil benim güzel çıkmam
lazımmış. Anneanne dediğini pamuk gibi, tonton, güler yüzlü, teknolojiden
anlamayan insan olmalı. Ama bizimki sanırsın twitter ceo`su. Tüm sosyal medyada
izimi sürmüş resmen. Facebook profilim iki yıldır aynıymış değiştirmeliymişim.
Evde kalmışım, ailenin yüz karasıymışım. Gözümün üstünde kaşım varmış ve daha
bir sürü şey. Saydı saydı ama üzgün diye, gergin diye sesimi çıkarmadım. Sonra
ağladı! Anneannem ağladı! O ağlamaz. Canını ne kadar yakmaya çalışırsanız
çalışın kimsenin yanında ağlamaz. Ondan öğrendim ben ağlamamayı. Gördüğüm en
güçlü kadındı. Timsah gözyaşlarını dökecekmiş gibi yapıp, insanları kıvama
getiren içindeki çirkef, hesapçı kadına
rağmen gerçekten ağlamazdı o. Erkekler değil kadınlar ağlamaz, erkekler
mızmızlanmasın diye öyle söylüyoruz derdi. Ama bugün ağladı. Bıkmış her gün
endişeyle yaşamaktan. Dedemi boşamaya karar vermiş oğullarına düzgün meslekler
seçtirtmediği için. Anneme anlatamadım. Zaten biriktirmiş bekliyor. Anne gözüme
toz kaçtı desem ağlayacak. Ruh halim bugün çikita muz şarkısından hallice.
Sanırım annemi güldürmek için bir ayak parmaklarımı burnuma sokmadım.
