Çocuklar benden nefret ediyor. Hayır yani bir çocuk beni
görünce niye ağlar. Ciyak ciyak hem de. Hadi ağla ananın kucağına veririm
susarsın da elime sıçmak nedir? İnsan azıcık edepli olur. Büyüklerine saygı
gösterir. Hayır anan senin için kabız dedi kabız olan insan sıçamaz. Ay bebek
ne şirin bilmem neyi de yemezler şekerim. Bebek bokuda kokuyor. Anan durumdan
memnun olabilir ama ben değilim. İki dakika kucağa alalım dedim sekiz aylık
bebek elime sıçtı ya. Elimi geçin tüm üstümü batırdı. Nasıl bir sıçmaysa artık
bezlere sığmadı elime sıçtı. Elimdeki ıslaklığı hissedince ben çişe razıydım.
Ay birde bu bana ne zaman baksa ağlayan çocuk nasıl gülüyor nasıl gülüyor. Ah
aah, erkek milleti işte. Bunların götü bezlisi de, donlusu da aynı. Hepsi biz
dünyanın gelmiş geçmiş en nadide türüne eziyet ediyor. Yazık değil miydi bana?
Herkeslere kıyılır da bana kılmazdı. Hadi oğlu yaptı kadında sevinmesin mi? ”Ay
benim oğlumun kabızı geçmiş mi? Yerim ben seni oğluşum. Ay Lady uğurlu geldin valla.
Kaç gündür sıçamıyordu, kabızdı yavrum.” Sevin bazım sende sevin. Annem beni
çamaşır suyuyla yıkasın sen sevin.
